June, July, and August finally came. Aug 7 was the last time I saw you. And I say, last, coz Im sure it's gonna be the last.

I hoped for the best yet nothing came. I just have to accept this and move on with life. It really hurts and makes me cry day in and day out. I wanna be mad but I just can't.

But I dont wanna cry no more because of AZ.

Ano pa ba ang bago kundi puro kadramahan lang naman laman ng blog kong to.

madami akong pinagsisihan sa mga bagay na nangyari sa buhay ko. sobrang daming planong hindi sang-ayon dun sa time frame na ginawa ko sa sarili.

Napapaisip nga ako madalas kung ano sana ang buhay ko ngayon kung di ako nagkaganito. No, hindi ko naman pinagsisisihan na magkakaanak nako. Pinagsisisihan ko lang kung bakit sya pa naging ama ng anak ko. Isa syang walang kwentang tao. Bitter? Siguro nga. Sa una pa lang kasi alam ko na na ganito mangyayari. Di nya aakuin ang responsibilidad dahil may iba siyang mahal. Ok lang naman sana yun eh kung di nya na ako pinaasa. Hindi nya naman siguro sadyang paasahin ako pero ganun ang nangyari eh. Sabagay, hindi naman ito ang magiging katapusan ng buhay ko. Sisikapin ko bigyan ng magandang buhay ang anak ko kahit wala sya.

Ngayon lang nag sink-in saken na talagang mahirap tong napasukan ko but Im not giving up. :D